Özdemir Erdoğan: Zeki Müren makus bir rol modeldi, onu izleyen erkek çocuklar travmalar yaşadı

Özdemir Erdoğan, Posta gazetesinden Alev Gürsoy Cimin’e verdiği röportajda Zeki Müren hakkında tartışılacak açıklamalar yaptı.

Röportajdan satır başları şöyle:

Zeki Müren’e dair garip bir “Madam” çıkışınız oldu. Ben bu çıkışınızı pek anlayamadım…

“Bakın, Zeki Müren ilk sefer 1950’de piyasaya çıkmıştır ve o Türkiye’nin ilk rol modelidir. İnsanlarımız onu küçük erkek çocuklarıyla birlikte televizyonda seyretti. Ve onu izleyen erkek çocuklar travmalar yaşadı. Berbat bir rol modeldi. Sonradan bir sürü Zeki Müren’in taklitçileri çıktı. Beşerler ona özendi. Ben bir insanın eşcinsel olmasından rahatsız olmam ama şayet bu, toplum önünde örnek olacak halde kullanılıyorsa zararlıdır.”

Zeki Beyefendi, bunu kullanıyor muydu sizce?

“Elbette. Ferdi Özbeğen de eşcinseldi ama efendi efendi davrandı. Bir gün bile eşcinselliğini afişe etmedi. Kendi inançları ve kendi dünyasında efendi üzere öldü, gitti.”

Bu sözleriniz kimi insanları incitip öfkelendirebilir…

“Bakın mesela Bülent Ersoy, çok daha namuslu, zira o bayan oldu. Yani erkek çocuklara berbat örnek olmadı. “Ben bu türlü hissediyorum” dedi ve gitti bayan oldu. Bu bayana kimse bir şey diyemez ama Zeki Müren makûs bir rol modeldi. Aklı başında olan herkes bu türlü düşünür. Bugün erkekler küçük etek giyip oje sürse, makyaj yapsa beğenilen karşılanır mı?

Hem bu tehlikeyi kabul ediyorsunuz hem de sanat uğruna bunu görmezden geliyorsunuz… Bana kalırsa bu büyük bir sahtekarlık ve çelişkidir. Bunu konuşmamak ahlaksızlıktır. Siz bu türlü bir tehlikenin varlığını kabul ediyorsunuz ama sanat uğruna ağzınızı açıp tek söz etmiyorsunuz. Bir tek Özdemir Erdoğan konuşuyor.”

Zeki Müren hayatta olsaydı yüzüne karşı bu cümleleri kuramazdınız!

“Tabii ki kurardım! O zaman da kurdum. Bakın, ustalığını dünyanın kabul ettiği bir müzisyen olarak söylüyorum; Zeki Müren yalnızca yerel ve Türkiye hudutlarında kalan yöresel bir sanatçıdır. Mesleğinin ilk 10 yılında hoş müzik söyledi ama 1965’ten sonra yaşadığı hayat hasebiyle müzik da söyleyemedi.”

Bir ‘Sanat Güneşi’nden bahsediyorsunuz. Ayrıyeten o da ‘Devlet Sanatçısı’ unvanını aldı. Kendisine “Paşa” deniyordu…

“Hayır! ‘Sanat Güneş’i sözünü ona ne devlet ne halk verdi. Şahsen kendi kendine yakıştırdı. Zira harikulade bir şöhret hırsı vardı. Bilmediğiniz çok şey var. “Paşa deniyordu” diyorsunuz. Bir tek asker çıkıp da bir şey demedi. Nedir paşa? Bir asker ortamında en yüksek ve en onurlu yerdir. Onu bile kullandı, her şeyi kullandı. Buna karşı çıkıyorum. Birinci çıktığı yıllar sesi iyiydi ama bu kişiyi günümüzde hâlâ evrensel bir sanatçı üzere gösterenler ahlaksızdır.”

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bu web sitesi deneyiminizi geliştirmek için çerezleri kullanır. Bununla iyi olduğunuzu varsayacağız, ancak isterseniz vazgeçebilirsiniz. Kabul etmekMesajları Oku

%d blogcu bunu beğendi: