h Dolar 7,3336 %0.49
h Euro 8,8174 %0.49
h BIST100 1.530,26 %0.18
a Öğle Vakti 13:21
İstanbul
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyonkarahisar
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkâri
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • istanbul
  • izmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • Kahramanmaraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce
a

Hitman 3 – İnceleme

Birtakım oyunları incelemek zordur. Öyküsü ağırdır, bir anda açılır. Hiç olmadı, o denli önemli bir özellik oyunun sonlarına gerçek aktif hale gelir ki bu mevzuda ne düşüneceğinizi bilemezsiniz. “World of Assasination” ismiyle yenilenen Hitman üçlemesine ilişkin oyunlarını oynarken bu hissiyatları hiç yaşamadım. Zira ilk oyun ile birlikte Casus 47’nin yapabildiklerini bir kez daha gördükten sonra geriye yalnızca bölümleri incelemek kalıyor.

“World of Assasination” dünyasında 47 numaralı kel, hedeflerini teker teker indirirken bana anlatılan kıssa ilgi alımlı, yerler da albeniliyse bu benim “Hitman olmuş” demem için yetiyor da artıyor birden fazla zaman. Zira Hitman’in en iyi yaptığı şey bu: oyuncusuna ister öyküsünü takip edeceği ister yaratıcılığın hudutlarını zorlayacağı isterse de verilen görevleri tamamlamaya çalışacağı tekrar tekrar oynanacak kum havuzları sunmak.

Dün dünyanın en başarılı kiralık katiliyken bugün ne orta evsiz olduk ben de anlamadım

47 Numarayı son bıraktığımızda Providence’da kalan son hedefi Arthur Edwards’ın peşine düşüyordu. Hitman 3’te de durum çok farklı değil. Casus 47’nin neredeyse bütün ortakları öldürmesi, örgütteki güç istikrarlarını alt üst ettiği üzere pek çok yeni hedefi de ortaya çıkarıyor. Bunlardan kimileri hakikaten garip tipler. Aralarında kapalı örgütler, bilim adamları ve kabahat lordları üzere çok sayıda isim var. Tamamı da 47’nin onları yaratıcı biçimde haklamalarını bekliyor olacak.

Hitman 3’de toplamda 6 görev ve altı özgün nokta var. Bunlar sırasıyla Dubai, Dartmoor (İngiltere), Berlin, Congqing, Mendoza ve Karpat Dağları (Romanya) olarak listelenmiş durumda. Son bölümü saymazsak bütün bu lokasyonlar, devasa bir kum havuzu pozisyonunda ve orada ne yapmak istediğiniz tamamen size bakıyor.

Casus 47 beyniyle adam öldüren ilk insan olarak tarihe geçmek üzere

Zımnî örgüt üyeleri mahzenlerde toplanmaktan vazgeçseler 47 numaranın işi çok ama çok daha kolay olurdu

Şayet benim üzere kolay yolu seçmeyi seven bir oyuncuysanız öykü fırsatlarını yakalamanız faydanıza olacaktır. Aynı eski oyunlarda olduğu üzere, Casus 47 gerçek yerde ve zamanda olmayı başarırsa hedefine ulaşmasını sağlayacak özel bilgilere ulaşabiliyor. Bazen bir hedefin müdafaası değişiyor bazen ise davetlilere özel bir partinin haberini alıyorsunuz. Bu sayede ufak bir gayretle hedefinizle istediğinizden çok daha kolay kolay baş başa kalabiliyorsunuz. Bu, açıkçası başka iki oyuna göre bir tık daha kolay olmuş. Hem görevler oyuncuyu fazla yönlendiriyor hem de şayet öyküyü tamamlarsanız düşmanın hakkından gelmek yalnızca tek tuşla çözülebilecek kadar kolay oluyor.

Bana kıssa anlatma kardeşim!

Bir de elbette zoru seven oyuncular için işin sıkıntı yolu var. Öyküleri boş verip, kostüm değiştirip kalabalığa karışarak hedefleri haklamak muhakkak daha tatmin edici olmuş. Hitman’in yerleri her zaman olduğu üzere göz kamaştırıcı. Keşfedecek onca koridor, oda ve olay var ki tek oynanışta bir oyuncunun bütün olasılıkları görmesinin mümkün olduğunu düşünmüyorum. Aslında IO Interactive de oyunculardan bu türlü bir şey beklemiyor. Tersine tekrar tekrar oynanabilir olmak ismine farklı başlangıç noktaları, görevler ve zulalanmış paketlere ulaşma imkânı veriyor. Tahminen Dubai’de aktörler yerine gelmeden önce kullandığınız taktik, farklı başlangıç noktası yüzünden işe yaramayabiliyor. Dahası hedefi farklı formlarda öldürmek, hiç görülmemek, hiç kostüm giymemek üzere görevleri yapabilmek için önemli manada uğraş vermeniz gerekecek.

Hitman 3’ün yıldızının parladığı iki bölüm var. Bunlardan Dartmoor biraz daha “Knives Out” filmini hatırlatan bir cinayet romanı havasında geçiyor. Siz tam alana girerken, bir dedektifin de orada olduğunu görüyorsunuz ve dilerseniz onun kılığına girip cinayeti çözmeye çalışabiliyorsunuz. Bunun için kanıt toplamak ve aile üyeleriyle de uzun uzadıya konuşmak gerekiyor. Şayet olur da katilin kim olduğunu bulursanız ödül olarak hedefinizle baş başa “kaliteli” zaman geçirme bahtınız oluyor. Dedektif değil de fotoğrafçı ve mezarcı üzere karakterlerle malikaneye girerseniz bambaşka bir tecrübeyle karşılaşıyorsunuz. Karakterlerin reaksiyonları, diyalogları değişiyor ve hatta şanslıysanız daha önce bulmadığınız kapalı duvarları ve odaları da görmek işten bile değil.

Bir öbür kaliteli bölüm ise Berlin’de geçen Apex Predator olsa gerek. Burada Hitman, kendisini avlayan 10 hedefin hakkından gelmeye çalışıyor. Hedeflerin hepsi 47 numaranın varlığından haberdar. Biz ise dikkatli müşahede ve planlamayla teker teker avcıları avlamaya başlıyorsunuz. Toplamda 10 hedef var ve kimileri aynı sizin üzere ortaya karışmış tipler olabiliyor. 5 avcı ölünce görev tamamlandığı için, Apex Predator görevini bitirmenin çok fazla yolu var. Bunların tamamının Berlin’de ıssız bir gece kulübündeki partide olduğunu söylersem ortam başınızda daha iyi canlanacaktır.

İster Mendoza’da olun, ister Dartmoor’da, Hitman gözlerinizi kamaştırmayı her seferinde başarıyor

Şayet size silah çeken güvenlik görevlileri varsa bölüme yine başlama zamanı gelmiş demektir

Oyunun ve yeni üçlemenin en zayıf bölümü üzücü bir biçimde son bölümde ortaya çıkmış. Çok spoiler vermek istemesem de, arkası gerisine gelen kolay cevapları olan koridorlarda ilerlemeniz gerekiyor. Evvelki bölümlerde olduğu üzere kılıktan kılığa geçip, özel sekanslara ulaşmak yahut kıssayı ilerleten alternatif senaryolar da yok. Haldur huldur ilerleyip, Edward’a ulaşmaya çalışıyorsunuz. Oyuncuya bu kadar serbestlik veren, tek bir haritada onlarca farklı senaryoyu anlatan bir üçlemenin finali mutlaka bu olmamalıydı.

Evvelki iki oyunla karşılaştırıldığında Casus 47’nin repertuarında o denli büyük yenilikler yok. Elbette kullanmaya uygun ve özel animasyonlu ölümcül silahlar var ama Agent 47’nin daha önce yapamayıp artık becerebildiği fazla özellik de yok oyunda. Şayet yalnızca öykü için oynuyorsanız (kim Hitman’i yalnızca öyküsü için oynar o başka bir konu), açılan öykülerdeki yönergeleri takip ederek 5-6 saat içinde çarçabuk bitirebilirsiniz. Yan görev ve seçeneklerle bu müddet rahatlıkla 30-40 saati bulabilir. Benim üzere sabırsız ve meraklı bir suikastçiyseniz ise daha da uzun.

47 Numara için her alet sanatını yapabilmek için kullandığı bir fırça olsa gerek

Hitman’in bu kadar ömrü olup olmadığı, tüm görevlerin yapmaya değer olup olmadıkları ise bambaşka bir husus. İtiraf etmek gerekiyor ki Dubai’de o gökdelenin koridorlarını adım üzere biliyor olmamın yarattığı bir huzur hissi var. Tekrar de bölümlerde gereğince uzun zaman geçirirseniz, o yaşayan ortam bir müddet daha sistematik ve robotik bir tecrübe sunmaya başlıyor. Bu da ister istemez Hitman’in yarattığı illüzyonun sonlanmasına yol açıyor.

“Sen bir hitmansin ve gidiyorsun”

Hitman 3 ile ilgili tek ıstırabım sanırım oyun dizaynında senaryo konusunda daima bir eza olmasından kaynaklanıyor. Zira Hitman, keşfedip ahenk sağlamaya dayalı bir oyunken Hitman 3’de kıssayı sonlandırma gereksiniminden ötürü çizgisel anlatımlar da mevcut. Oyun bir yandan kendini ciddiye alıp bana Province’den, ICU’dan bahsederken bir yandan da beyin yakan steampunk bilim adamlarını öldürmeye gönderirse ister istemez bir tutarsızlık oluyor. Bana göre çizgisel öykü anlatımı Hitman serisine yakışmıyor. Bunu açık dünya dahilinde anlatmak yapımcıların aşmaları gereken bir sorunmuş ve bunu büyük oranda başaramamışlar.

Ama Hitman 3 bu haliyle bile gözüm kapalı tavsiye edebileceği edebileceğim oyunlardan biri olmuş. Dartmoor ve Apex Predator, rahatlıkla söyleyebilirim ki, şimdiye kadar yapılmış en iyi Hitman bölümleri olmuşlar. Bölümler eskisine göre bir tık daha fazla ve bu da daha fazla suikast seçeneği ve kum havuzunda daha fazla oyuncak olarak geri dönüyor. Açıkcası kıssaya hakim değilseniz bile Hitman 3’ü denemenizi tavsiye ederim, zira öyküden bağımsız olarak birbirinden hoş sahneleri deneyimlemek bile bu seriyi anlamak için kâfi olacaktır.

YORUMLAR

s

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.

HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.

%d blogcu bunu beğendi: